Archive for the 'Week 16' Category

aug 07 2019

VanHoutjes.gaatverweg.nl

Published by under Week 16

Maandag 22 juli –  zondag 28 juli

Daar zaten we dan, aan het ontbijt met ons gezin in Johannesburg. We moeten zeggen dat dit wel even raar en toch wel moeilijk was, maar het was natuurlijk ook erg leuk om met onze familie in Zuid-Afrika te zijn. Maandag startten onze reis, dus vertrokken we in de ochtend op weg naar het vliegveld om ons busje, wat we de komende 2 weken zouden gebruiken, op te halen. Toen we eenmaal het busje hadden, konden we naar onze eerste bestemming rijden: Drakensberg. Dit is de grootste en langste bergketen van Zuid-Afrika en vormt een natuurlijke grens met het koninkrijk Lesotho. Onderweg ernaartoe was het landschap al prachtig en keken we onze ogen allemaal uit. Eenmaal aangekomen bij onze bestemming, pakten we onze spullen uit en startten onze eerste wandeling. We hebben maar een korte wandeling gemaakt, omdat het snel donker zou worden, maar het was wel erg mooi. Overal waar je keek zag je de bergtoppen met rotswanden en we hoorden de rivier op de achtergrond stromen. Geen lange wandeling dus, maar zeker de moeite waard! We hebben de eerste avond van onze reis dan ook gevierd met een heerlijk diner.

IMG-20190722-WA0000 IMG_20190722_100058 20190722_124021 20190722_170733

Na een heerlijk ontbijtje dinsdagochtend, kon de tweede dag voor ons beginnen. We hoorden dat we de grotten hier konden bezoeken en dat leek ons dan ook erg interessant. We zijn daarom naar de grotten gewandeld voor een guided tour. Helaas gingen we niet echt de grotten in, maar bekeken we de grotwanden van buitenaf. Het was heel gaaf, want we zagen allerlei muurtekeningen die al minstens 5000 jaar oud waren! We hebben na deze ‘grotwandeling’ een wandelroute van 17 kilometer bewandeld. Het was een prachtige wandeling, want op sommige plekken leek het net of we door een woestijn liepen. We zagen tijdens de wandeling verschillende dieren (die voor ons al ‘normaal’ waren, maar voor mam, pap, Luc en Cas natuurlijk wel erg gaaf waren), zoals bavianen, eland en verschillende vogels en antilopen. Na deze vermoeiende, maar hele mooie wandeling, waren we allemaal uitgeput en hebben we de avond gevuld met 30 seconds. Er gebeurde trouwens wel iets heel bijzonders tijdens het koken…. Er wordt hier altijd gezegd dat we geen apen mogen voeren die in de buurt komen, omdat ze dan aan mensen raken gewend, maar daar is het waarschijnlijk al iets te laat voor. Mam was aan het koken, toen ineens onze buitendeur openging. Mam en Luc keken op en met volle verbazing zagen ze een baviaan in de keuken staan die naar eten op zoek was. Hij had dus zelf de deur geopend om te kijken of hij misschien van ons eten kon mee genieten. Gelukkig stond de deur nog open en konden we hem veilig naar buiten leiden. Nou, dit hadden we nog nooit meegemaakt, maar achteraf konden we er hard om lachen!

IMG_20190723_154935 P1050836 WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.17.53 (1) WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.17.53

Woensdag vertrokken we naar ons volgend adres. Dit was ook in Drakensbergen, maar dan in een ander gedeelte. Toen we aankwamen, viel al meteen de luxe van de accommodatie op: we hadden zelfs elektrische dekens! Ja, wij waren wel wat anders gewend in Bushcamp en moeten zeggen dat dit dus wel even raar was. Doordat we vrij laat aankwamen, hadden we dus niet echt tijd voor een uitgebreide wandeling, daarom hebben we een korte wandeling gemaakt, maar ook deze was erg mooi!

IMG_20190725_150925

Donderdag wilden we het landschap en natuur beter verkennen in deze omgeving en besloten daarom om een sanipass te doen. We zouden met een jeep een bergketen op gaan om verschillende uitkijkpunten te zien en vervolgens een korte stop in het land Lesotho maken. We waren blij dat we met een jeep gingen, want we hadden deze tocht nooit kunnen maken met ons huurbusje! De grindwegen lagen vol met stenen en gaten, waardoor we echt het gevoel hadden dat we soms in een rollercoaster zaten. Maar wat was dit gaaf! De beleving, samen met het uitzicht over de bergketens en het landschap maakten deze tocht geweldig. De natuur was prachtig en we stapten op sommigen plekken uit om het goed te bekijken en te genieten van het geluid van de natuur. Eenmaal boven, reden we door naar de grenscontrole van Zuid-Afrika en Lesotho. We zouden namelijk een lokaal dorpje van Lesotho bezoeken. Ook dit was erg interessant, want we kregen echt te zien hoe de mensen daar wonen. Het was best indrukwekkend, want de armoede was groot en om dan te zien hoe ze hun dagen vullen, hoe ze alles opbouwen en hoe ze alles regelen, is indrukwekkend om te zien. Eenmaal terug in Zuid-Afrika, maakten we een stop bij de hoogste pub van Afrika om daar te lunchen. Dit was best vet en ook het uitzicht was enorm mooi!

20190725_104428 IMG-20190725-WA0003

We maakten vrijdag opeens een transitie van luxe naar primitief, want we vertrokken naar Pietermaritzburg waar we voor een nacht bij een Zulu village zouden slapen. Dit is de oorspronkelijke stam van Zuid-Afrika en wij zouden meer te weten komen over de leefwijze van de Zulu’s. Om het traditioneel te houden, hadden we daarom geen elektriciteit en overnachtten we in een traditioneel Zulu hut. Toen we aankwamen, leerden we de mensen kennen die er woonden en kregen we een rondleiding rond het kamp. Het was heel interessant, want we kregen allerlei informatie over de geschiedenis, de leefwijze en over het kamp van de Zulu’s. Ook kregen we traditioneel diner aangeboden en proefden we Zulu bier. Na het kampvuur en eten, demonstreerden de bewoners ook hun traditionele dans, wat erg indrukwekkend is, omdat er erg veel kracht in zit. Wij mochten het ook even proberen, maar dat zag er erg amateuristisch uit moeten we zeggen. Kortom, deze dag was erg leuk en we hebben veel interessante dingen geleerd over het oorspronkelijk volk van Zuid-Afrika.

20190726_190823

 

Zaterdagochtend was het vroeg opstaan, want we kregen ontbijt aangeboden van de Zulu-mensen. We kregen hierna nog kort informatie over het ontstaan van Zulu en zijn daarna doorgereden naar ons volgend adres: St. Lucia. Dit is een stadje gelegen aan de Indische Oceaan. Toen we daar aankwamen zagen we al dat er veel activiteiten waren die we eventueel de volgende dag konden doen. We hadden daarom een snorkelsessie geboekt, waarbij we de oceaan op zouden gaan en hoogstwaarschijnlijk dolfijnen, zeeschildpadden, vissen en nog veel meer zouden zien! We sloten de avond af met een heerlijk diner bij een Italiaan. Het was heerlijk, maar daar bleef het dan ook bij, want we hadden allemaal enorm honger, maar het duurde een eeuwigheid voordat we eindelijk ons eten hadden. Vooral pap zag het even niet meer zitten, en toen hij eindelijk zijn eten had, bleek het ook niet eens lekker te zijn :-D.

 

We zijn zondagochtend vroeg uit de veren gegaan, omdat we om 7 uur zouden vertrekken naar de oceaan voor onze snorkelsessie. Toen we aankwamen bij het bedrijf, bleek dat de boot kapot was en onze sessie dus was gecanceld… We moesten dus op zoek naar een nieuwe activiteit. St. Lucia staat bekend om het walvis spotten, omdat de walvissen naar deze kust migreren tijdens de winterperiode. Wij wilden dus allemaal graag walvissen gaan spotten, maar het bleek zaterdag toen we aankwamen, dat het al volgeboekt was. We kregen, geluk bij ongeluk, deze ochtend te horen dat 4 mensen hun boeking hadden geannuleerd, dus er waren 4 plaatsen vrij! Luc, Cas en wij zijn dus meegegaan om walvissen te gaan spotten. Voordat we gingen, waren we eigenlijk een beetje bang dat we geen walvissen zouden zien, maar de man van het bedrijf garandeerde ons al dat we ze zouden gaan zien, waarbij we de deal hadden gemaakt dat we het geld terug zouden krijgen als we er geen zouden zien. En dat bleek, want eenmaal op het water, zoekend naar de walvissen, zagen we al vrij snel onze eerste walvis! We zagen het nog niet heel goed, maar we hadden tenminste een walvis gezien! En het bleef niet bij één walvis, want na een tijdje zagen we zelfs een groep van 5 walvissen bij elkaar! We konden ze zelfs horen! We zagen er nog veel meer en ook van erg dichtbij: er zwom zelfs een walvis 3 meter langs de boot die ons wel even liet schrikken. Dit was dus echt super gaaf, want wat zijn het enorm grote, mooie en indrukwekkende dieren! Na 1,5 uur op het water en inmiddels al ongeveer 20 walvissen gezien te hebben, was het bijna tijd om te gaan. We denken dat de walvissen dat wisten, want net voordat we gingen, besloot een walvis om ons een eindfinale te geven: recht voor onze ogen, 30 meter vanaf de boot, sprong een walvis uit het water en we waren allemaal getuigen van dit spektakel. Het was echt super vet en het zag er precies zo uit als op een foto! De kapitein besloot dat de bootreis hiermee wel goed was afgesloten en we gingen terug naar St. Lucia met volle vaarte, wat echt een gave rit was.

20190728_140648 WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.30.44

In de middag zijn we met z’n allen naar iSimangaliso Wetland Park gegaan, dit is een wildreservaat in St. Lucia waar veel dieren voorkomen. Dit was dus onze eerste safari en we keken er erg naar uit. We reden rond en genoten van het landschap, maar zagen ook veel dieren: zebra’s, apen, antilopen en zelfs een buffel die de weg overstak! We hadden dus al 1 van de Big 5 gespot! Toen we terugreden zagen we ook twee neushoorns in de verte staan. We konden het niet heel goed zien, maar we hadden wel al neushoorns gespot! 2 Van de Big 5 dus!

WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.15.48 (1) WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.15.48

St. Lucia staat ook bekend om de nijlpaarden. St. Lucia heeft namelijk een nijlpaardenpopulatie van ongeveer 800 nijlpaarden die na zonsondergang het water uit komen om gras te eten. Dit doen ze onder andere in het dorp zelf, waardoor de kans om een nijlpaard in de stad tegen te komen, vrij groot is. Wij wilden natuurlijk een nijlpaard zien en zijn daarom zondagavond met de auto rondgereden in de hoop een nijlpaard te spotten. We gingen dit namelijk niet wandelend doen, omdat nijlpaarden de dodelijkste en meest gevaarlijke dieren zijn van Afrika. Hoe makkelijk we dachten dat het zou zijn, hoe moeilijk het in de praktijk was. We reden door elke straat, keken in elk bosje en tuin, maar we zagen niks…(even dat jullie het weten, we hadden zelfs die avond ervoor al 45 minuten rondgereden en er ook geen één gezien). Op een gegeven moment zagen we een auto stilstaan en met een zaklamp schijnen in de bosjes, dit was voor ons dus het teken om ook even te stoppen en te kijken wat ze zagen. En ja hoor…eindelijk zagen we een nijlpaard: hij liep in de tuin en was aan het grazen. We waren dolblij en besloten om er even te wachten, in de hoop dat hij uit de struiken zou komen en we beter zicht op hem hadden. Ons geduld werd beloond, want de nijlpaard liep verder, kwam uit de struiken en liep verder over de weg! Wij zette de vervolging in en zagen deze dikkerd dus van een topuitzicht. Dolblij dat we waren, reden we uiteindelijk terug naar onze accommodatie en konden we met een gerust hart na een geweldige dag slapen.

20190728_212556

 

 

 

VanHoutjes.gaatverweg.nl

Monday 22th of July –  Sunday 28th of July

There we were, having breakfast with our family in Johannesburg. We have to say that this was a bit weird, but of course it was very nice to be our family in South Africa. Our trip started on Monday, so we left in the morning on the way to the airport to pick up our van, which we could use for the next 2 weeks. Once we had the van, we were able to drive to our first destination: Drakensberg. This is the largest and longest mountain range in South Africa and forms a natural border with the kingdom of Lesotho. On the way there, the landscape was already beautiful and we all looked our eyes out. Once we arrived at our destination, we unpacked our things and started our first walk. We only made a short walk, because it was getting dark soon, but it was very beautiful. Everywhere you looked you saw the mountain tops with rock walls and we heard the river flowing in the background. Not a long walk, but definitely worth it! We celebrated the first evening of our trip with a delicious dinner.

IMG-20190722-WA0000 IMG_20190722_100058 20190722_124021 20190722_170733

After a delicious breakfast on Tuesday morning, the second day could start for us. We heard that we could visit the caves and that seemed very interesting to us. We therefore walked to the caves for a guided tour. Unfortunately we didn’t really go into the caves, but we looked at the cave walls from the outside. It was very cool, because we saw all kinds of wall drawings that were at least 5000 years old! After this “cave walk” we walked a route of 17 kilometers. It was a beautiful walk, because in some places it looked like we were walking through a desert. During the walk we saw various animals (which were already ‘normal’ for us, but were very cool for mom, dad, Luc and Cas), such as baboons, moose and different birds and antelopes. After this tiring, but very beautiful walk, we were all exhausted and we filled the evening with 30 seconds. By the way, something very special happened while cooking…. It is always said here that we are not allowed to feed monkeys that come close because they get used to people, but it is probably a little too late for that. Mom was cooking when suddenly our outside door opened. Mom and Luc looked up and were completely surprised wen they saw a baboon standing in the kitchen looking for food. So he had opened the door himself to see if he could enjoy our food. Fortunately the door was still open and we could lead it safely outside. Well, we had never experienced this before, but afterwards we could laugh about it!

IMG_20190723_154935 P1050836 WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.17.53 (1) WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.17.53

Wednesday we left for our next address. This was also in Drakensberg, but in a different part. When we arrived, we immediately noticed the luxury of the accommodation: we even had electric blankets! Yes, we were used to something different in Bushcamp and have to say that this was a bit strange. Because we arrived quite late, we did not really have time for an extensive walk, so we made a short walk, but this one was also very beautiful!

IMG_20190725_150925

Thursday we wanted to explore the landscape and nature better in this area and therefore decided to do a sanipass. We would go on a mountain tour with a jeep to see different viewpoints and then make a short stop in Lesotho. We were happy that we went with a jeep, because we could never have made this trip with our rental van! The gravel roads were full of stones and holes, so we really had the feeling that we were sometimes in a roller coaster. But this was really cool! The experience, together with the view over the mountain ranges and the landscape made this trip great. The nature was beautiful and we got out at some places to take a good look at it and enjoy the sound of nature. Once upstairs, we drove on to the border control of South Africa and Lesotho. We would visit a local village of Lesotho. This was also very interesting, because we really got to see how the people live there. It was pretty impressive, because the poverty was great and to see how they fill their days, how they build everything up and how they arrange everything is impressive to see. Once back in South Africa, we made a stop at the highest pub in Africa to have lunch there. This was pretty cool and the view was very beautiful!

20190725_104428 IMG-20190725-WA0003

On Friday we suddenly made a transition from luxury to primitive, because we left to Pietermaritzburg where we would stayat a traditional Zulu village for one night. This is the original tribe of South Africa and we would find out more about the Zulu’s way of life. To keep it traditional, we therefore had no electricity and spent the night in a traditional Zulu cabin. When we arrived, we got to know the people who lived there and we were given a tour around the camp. It was very interesting, because we received all kinds of information about the history, the way of life and about the Zulu camp. We were also offered traditional dinner and tasted Zulu beer. After the campfire and food, the residents demonstrated their traditional dance, which is very impressive, because it contains a lot of power. We were allowed to give it a try, but we must say that it looked very amateurish. In short, this day was a lot of fun and we learned a lot of interesting things about the original people of South Africa.

20190726_190823

Saturday morning it was early to get up because we were offered breakfast by the Zulu people. After this we received brief information about the origin of Zulu and then drove on to our next address: St. Lucia. This is a town located next to the Indian Ocean. When we got there we already saw that there were many activities that we could possibly do the next day. We had therefore booked a snorkeling session in which we would go out to the ocean and most likely see dolphins, sea turtles, fish and much more! We ended the evening with a delicious dinner with an Italian. It was delicious, but that was it, because we were all very hungry, but it took forever before we finally had our food. Especially dad didn’t like it anymore, and when he finally had his food, it turned out not to be tasty either :-D.

We got up early on Sunday morning because we were leaving to the ocean at 7 o’clock for our snorkeling session. When we arrived at the company, it turned out that the boat was broken and our session was canceled… So we had to look for a new activity. St. Lucia is known for whale watching because the whales migrate to this coast during the winter period. So we all wanted to go whale watching, but it turned out Saturday when we arrived that it was already fully booked.  However, we were told that 4 people had canceled their booking, so there were 4 places available! Luc, Cas and we went along to go whale watching. Before we went, we were a little worried that we would not see whales, but the man from the company already guaranteed that we would see them, making the deal that we would get the money back if we didn’t would see. And it turned out, because once on the water, searching for the whales, we soon saw our first whale! We didn’t see it very well, but at least we had seen a whale! And it did not stop at one whale, because after a while we even saw a group of 5 whales together! We could even hear them! We saw a lot more and also from very close by: there was even a whale 3 meters along the boat that scared us. This was really seriously cool, because they are huge, beautiful and impressive animals! After 1.5 hours on the water and about 20 whales further, it was almost time to go. We think the whales knew that, because just before we left, a whale decided to give us a grand final: right in front of our eyes, 30 meters from the boat, a whale jumped out of the water and we were all witnesses to this spectacle. It was really cool and it looked exactly like a photo! The captain decided that the boat trip had ended well and we went back to St. Lucia at full speed, which was a really cool ride.

20190728_140648 WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.30.44

In the afternoon we all went to iSimangaliso Wetland Park, a wildlife sanctuary in St. Lucia where many animals are found. So this was our first safari and we were really looking forward to it. We drove around and enjoyed the nature, but we also saw many animals: zebras, monkeys, antelopes and even a buffalo that crossed the road! So we already spotted 1 of the Big 5! When we drove back, we also saw two rhinos standing in the distance. We could not see it very well, but we had already spotted rhinos! 2 of the Big 5!

WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.15.48 (1) WhatsApp Image 2019-08-07 at 18.15.48

St. Lucia is also known for the hippos. St. Lucia has a hippopotamus population of around 800 hippos that come out of the water after sunset to eat grass. They do this, among other things, in the village itself, which means that the chance of encountering a hippo in the city is quite high. Of course we wanted to see a hippo and therefore drove the car on Sunday evening hoping to spot a hippo. We were not going to do this on foot, because hippos are the deadliest and most dangerous animals of Africa. How easy we thought it would be, how difficult it was in practice. We drove through every street, looked into every grove and garden, but we saw nothing… (just so you know, we had already driven around 45 minutes the night before and had not seen one). At a certain moment we saw a car standing still and with a flashlight shining in the bushes, this was the sign for us to stop and see what they saw. And yes… finally we saw a hippo: he was walking in the garden and was grazing. We were overjoyed and decided to wait a bit, hoping that he would come out of the bushes and that we had a better view of him. Our patience was rewarded, because the hippo walked on, came out of the bushes and continued his walk on the road! We started the prosecution and therefore saw it from a top view. We were overjoyed that we finally drove back to our accommodation and were able to sleep with peace after a great day.

20190728_212556

Reageren uitgeschakeld

jul 25 2019

De laatste week van onze toffe, beste, geweldige, onvergetelijke en meest waardevolle avontuur ooit!

Published by under Week 16

Maandag 15 juli – zondag 21 juli

 

Tja… daar gaat ie dan, onze laatste week is helaas van start gegaan en dat betekent dat we zoveel mogelijk van alles wilden genieten.

Van maandag tot en met woensdag hebben we nog flink aan ons verslag gewerkt, waardoor we het woensdag af hadden gekregen. De dagen hadden we voor de rest nog opgevuld met leuke activiteiten en ook de rest van de week hebben we onze tijd goed en mooi besteed.

 

Maandag ochtend was de Australische groep er nog. Een paar studenten van onze groep, waaronder wij twee, gaven een presentatie over ons onderzoek. Hierna ging de groep hun spullen inpakken en vertrokken ze. Maandagavond wilden we de zonsondergang gaan kijken. Met onze Bushcamp-groep gingen we naar een steiger langs een van de huisjes van de lodge en dit was misschien een van de mooiste zonsondergangen die we hebben gezien. We zaten allemaal langs elkaar, met de gepaste, sfeervolle muziek en keken uit op het water met de brug en de ondergaande zon. Hierna gingen we terug naar ons Bushcamp waar Grietjie spontaan een vuurtje had gemaakt. De rest van de avond hebben we om het vuur gezeten en genoten van de heerlijke rust, relaxte sfeer en muziek. Het was echt een super avond!

IMG-20190716-WA0011 IMG-20190716-WA0015 IMG-20190716-WA0016

Dinsdagochtend bij het ontbijt zagen we dat Grietjie haar tas buiten had laten staan. Wij zagen de perfecte mogelijkheid om een verlate prank uit te halen en vulden haar tas daarom met stenen. Ja, dat had ze niet verwacht toen ze de zware tas oppakte ;). Deze dag was het gezamenlijk diner gepland, dit keer door Léane, Diane, Maëlle en Maëla. Ze hadden een typisch Frans diner voorbereid, dat echt heerlijk was! Lisa en Méline hadden nog een toetje gemaakt waar we ook nog van konden genieten. De rest van de avond hebben we gekaart, weervolven gespeeld en nog wat andere spellen. Ook deze dag was weer goed geslaagd!

 

Woensdagochtend waren we vroeg opgestaan om ons verslag af te maken. Om 8.30 uur gingen we eindelijk weer eens het veld in. Daar waren we zeker aan toe na al die weken werken achter de computer, want we misten het veld toch wel! Samen met Grietjie, Diane, Maëla, Méline, Lisa en wij maakten we een wandeling waarbij we langs bijna elk project langsliepen; we moesten foto’s maken van een civettree voor Diane, maakten foto’s van giraffen voor Maëla en Méline, Lisa ging op zoek naar de baby giraffen en voor Loes gingen we met een camera in een burrow om eens te zien hoe het er van binnen uit zag en als laatst gingen we de vallen van Jule verwijderen in het gebied. Ondertussen haalden we Nina en Léane op die in het veld waren voor het onderzoek en hadden we met z’n allen een koffiepauze. Het was interessant en gezellig om met z’n allen elkaars projecten te zien. Dit was onze laatste koffiepauze in het veld, wat we zeker gaan missen, want wat was dat altijd gezellig en heerlijk om dat zo tussendoor een wandeling te doen. En zeker met de mensen waarmee we dat altijd deden!

IMG_20190717_090503 coffee break

Deze dag gingen we ook genieten van onze laatste sunset. We liepen naar de brug waar we een prachtig uitzicht hadden. Elke sunset die we hebben gezien had weer iets unieks en was prachtig, wat gaan we dat ontzettend missen zeg! Het uitzicht dat we elke keer weer hadden, de mensen met wie we dit deelden en de gezellige momenten en gesprekken bij elke sunset weer, maakt het speciaal!

IMG-20190717-WA0010

Hierna gingen we ons klaarmaken voor ook alweer onze laatste pizza avond. Grietjie pakte Loes nog even goed terug, want toen ze onder de douche stond, kwam Grietjie aanlopen met een fles koud water die ze over Loes gooiden. Ja, we moeten toegeven dat het een goede prank was! Kortom: deze dag bestond uit veel laatste momenten helaas, wat we geen van alleen ooit gaan vergeten!

 

Donderdagochtend vertrokken we met de hele groep naar de lokale school omdat het de Nationale Mandela dag was. Dit is een dag waarbij Mandela wordt herdacht en daarom de bevolking voor 67 minuten of langer elkaar een handje helpen. Dit is namelijk de tijd in jaren dat Nelson Mandela heeft gevochten voor sociale gerechtigheid. Hiervoor gingen wij naar de school om het afval op en rondom de school op te ruimen, plantenzaadjes te planten en de klaslokalen leeg te maken om ze vervolgens schoon te maken. Toen we terug kwamen hadden we het idee dat het misschien wel leuk was om te picknicken als lunch. We maakten daarom ons eten klaar en gingen in het gras van de tuin van de lodge zitten, langs het water. We hadden dit nog nooit gedaan, wat we zelf niet begrepen, want het was echt heerlijk, gezellig en rustgevend.

IMG_20190718_120434 IMG-20190718-WA0025 IMG-20190718-WA0026 IMG-20190718-WA0054  IMG-20190718-WA0048 IMG-20190718-WA0052 IMG-20190718-WA0031 IMG-20190718-WA0009 IMG-20190718-WA0012

Wanneer er hier mensen weg gaan, maken we altijd een afscheidsdiner om een van de laatste avonden te vieren en samen door te brengen. Dit keer was dat voor ons….. Hiervoor begonnen we al op tijd met de voorbereidingen en werden de toetjes gemaakt, een berg van aardappelen geschild, gesneden en gefrituurd om friet te maken en de tomaten en kaas gesneden voor de hamburgers. Met z’n allen stonden we te koken en ondertussen op het muziek de gekste dansjes uit te voeren. Het was echt gezellig en hierna konden we ook genieten van het eten wat we hadden gemaakt: friet met hamburgers en pumpkin frites. Als toetje hadden we chocolade cake en lemon meringue. Na het afscheidsdiner gingen we met de groep naar de logde om onze video te bekijken die we hadden gemaakt van onze tijd hier. En wat hebben we gelachen: we keken terug op onze tijd met de raarste, grappigste, gekste, maar vooral onvergetelijke activiteiten van dit geweldig avontuur met de meest geweldige mensen ooit!

IMG_20190718_194756

Vrijdagochtend gingen we de laatste keer mee met SABAB, de vogeltelling. Toen we terug kwamen hadden we koffiepauze met Grietjie. We zagen dat Maëlle haar schoenen buiten had laten staan en dat konden we natuurlijk niet zo laten staan: we vulden de schoenen met stenen en takken en hingen ze op aan haar dak. Toen Maëlle aan kwam lopen moest ze flink lachen en gaf ze aan dat ze ons zeker terug zou pakken. Tijdens de lunch was dat meteen raak: ze kwam naar ons toe lopen om te zeggen dat we toch maar even naar onze kleren moesten kijken die we net hadden gewassen en op de waslijn hadden gehangen, want ‘er was een storm in Bushcamp’. Toen we naar de wasplek liepen zagen we meteen wat ze had gedaan. Onze kleren hingen niet meer op de lijn, maar waren overal verspreid, en dan bedoelen we écht overal: jassen, broeken, onderbroeken en bh’s hingen in de bomen, struiken, op het hek en op de ladder. We moeten toch wel toegeven dat dit een goede prank was! Omdat wij ons niet zomaar laten pranken pakten we haar tas met was en gooiden we deze op het dak van Grietjie’s huis. Loes moest de kast beklimmen om deze eraf te krijgen, want Maëlle kon er zelf niet bij ;).

WhatsApp Image 2019-07-25 at 16.47.24

Om 14.00 uur was het weer tijd voor de wekelijkse studentenmeeting, ook alweer de laatste voor ons en daarvoor hadden we appelflappen gemaakt. Tijdens de meeting zei Maëlle tegen ons dat we straks goed moeten uitkijken als we onze kamer ingaan, want ook daar was een storm. Na de meeting gingen we naar onze kamer en zagen we dat ze ons bed had gevuld met allemaal bladeren. Ze had namelijk de sleutel van Nina, onze super lieve kamergenoot (tenminste, dat dachten we tot nu), geleend om onze kamer in te komen. We pakten de bladeren van ons bed, gingen naar de badkamer waar Maëlle aan het douchen was en zorgden voor een gratis bladerdouche.

Hierna was het tijd voor ons om onze spullen te ordenen en al deels in te pakken. We keken hier helemaal niet naar uit, want dat betekende dat het er voor ons bijna opzat, maar het moest toch gebeuren. Met Lisa erbij voor de morele steun hadden we al onze spullen klaargelegd om het de volgende dag in te kunnen pakken.

Portia en Salome zijn twee geweldige medewerkers hier, waar we veel lol en plezier mee hebben gehad. In het weekend zijn zij vrij en dat betekende dat vandaag de laatste dag was dat wij ze zagen en dus dat we afscheid moesten nemen. Vanaf dat moment merkten we al hoe lastig het wel niet gaat worden als we deze plek en de mensen hier gaan verlaten, want onze ogen schoten toch wel vol met tranen. We hebben enorm genoten van Portia’s begeleiding en hulp en van Salome’ s gezelschap en aanwezigheid. Ze waren allebei zulke positieve, vrolijke en gezellige personen, die we zeker enorm gaan missen!

IMG-20190725-WA0011

Na het afscheid gingen we ons klaar maken om naar de Hotsprings te gaan. We gingen hier onze laatst vrijdagavond besteden. Het was echt een geweldige avond waarbij we enorm hebben genoten. Met z’n allen zaten we in het water te genieten van de prachtige sterrenhemel en de brullende leeuwen op de achtergrond! Er is namelijk een leeuwenreservaat vlak bij de Hotsprings en wij konden ze gewoon horen brullen. Wat was dat een geweldig en prachtig geluid. Grietjie gaf aan dat we erg veel geluk hebben, omdat de meeste Afrikaanse mensen dit nog niet eens hebben gehoord!

IMG-20190720-WA0002

Zaterdagochtend hadden we onze spullen ingepakt en belden we met opa en mama. Ons thuisfront zou namelijk om 11.30 uur vertrekken op weg naar Zuid-Afrika, waar we elkaar zondag weer zouden zien. Het was leuk om ze te spreken, voordat ze zouden vertrekken. Zaterdagochtend was onze laatste ontbijt in Bushcamp en daarvoor had onze Bushfamily pannenkoeken en ei gemaakt die we met z’n allen aten. Hierna gingen we volleyballen, want ook dat wilden we graag nog een keer doen. Natuurlijk sloten we dit weer af met de combinatie van tennisgeluiden, waarbij we weer veel hebben gelachen. Voor de middag hadden Nina, Lisa en Grietjie activiteiten bedacht. We maakten weer een punch om de hele middag goed door te komen en begonnen met de spellen. Als eerst moesten we ons allemaal gaan verkleden als nerds. De beste outfits kwamen naar buiten, want iedereen had het haar gedaan, brillen opgezet en de beste bijpassende kleding aangetrokken. Toen begonnen we met de spellen. Ook deze dag mocht ons glas niet leeg zijn en was de middag weer goed geslaagd met enorm veel gezelligheid en gelach. Na de spellen was het weer tijd voor de braai en toen realiseerde we ons toch wel dat het onze laatste avond was, wat best moeilijk was. We sloten de avond af met een sleepover, waarbij we met Grietjie, Lisa, Nina en wij in onze kamer met de matrassen op de grond gingen slapen.

IMG-20190721-WA0073 IMG-20190721-WA0054

Zondagochtend was het tijd…. De dag dat we ons thuis en familie zouden verlaten, want zo voelde het toch wel na bijna vier maanden. We stonden om 5 uur op om de laatste spullen in te pakken en toen was het tijd om afscheid te nemen van iedereen in Bushcamp, van onze Bushfamily. Iedereen was vroeg opgestaan om afscheid te nemen. Na de thee en koffie was het tijd om te gaan. We namen afscheid van Méline, Majda, Diane, Léane, Maëla, Maëlle, Simon, Kyra, Anne, Tanja en Zane en we moeten toegeven dat we het langerna niet droog konden houden. De tranen rolden over onze wangen toen we ze allemaal één voor één omhelsden en wisten dat dit de laatste keer was dat we ze in Bushcamp zagen. Sommigen van hun kenden we nog maar enkele weken, maar één voor één waren ze echt TOP personen. We zijn enorm snel close geworden en om te weten dat wij nu afscheid van ze namen voor waarschijnlijk een lange tijd deed toch wel veel pijn. We hebben veel dingen samen gedaan, veel mooie dingen gezien en ervaren en dat is voelt toch wel enorm bijzonder. Elk van hun was zo speciaal op hun eigen manier en dat gaan we enorm missen. We stapten in de auto, reden aan en zwaaiden nog voor een laatste keer. Grietjie, Nina en Lisa gingen met ons mee om onze laatste moment nog samen te delen. De rest van de rit was moeilijk, want we wisten dat we elke seconden een meter dichterbij onze échte afscheid kwamen.

IMG-20190725-WA0015

We kwamen aan in Polokwane waar we voor de laatste keer gingen ontbijten met z’n vijven. We genoten nog van onze laatste tijd samen en toen was het alweer tijd om te vertrekken naar de bushalte…. In de auto werd de emotionele muziek aangezet en je kunt al raden dat dat niet het beste is. Met z’n vijven zaten we te huilen in de auto en hadden we het zo, maar dan echt zó moeilijk. We konden niet geloven dat deze 16 weken voorbij zijn gevlogen en de tijd van afscheid nemen nu was aangebroken. Aangekomen op het busstation moesten we echt afscheid gaan nemen van deze geweldige personen. Na de stevige knuffels, vele tranen en de mooie woorden zeiden we gedag tegen Grietjie, Nina en Lisa, wat het moeilijkste was van deze hele laatste week, want wat hadden we veel verhalen, roddels en passies gedeeld, wat hadden we veel gemeen en wat hadden we een speciale band opgebouwd met elk van hun. Het was een heel gek idee om te weten dat je deze speciale mensen voor een lange tijd niet meer gaan zien, terwijl we de laatste 16 weken elke uur, elke minuut en elke seconden met elkaar deelden.

IMG-20190721-WA0001 IMG-20190725-WA0018

Na de reis kwamen we aan op het vliegveld in Johannesburg, waar we in de armen werden genomen van pap en mam. Het was natuurlijk leuk om ze weer te zien en ook om Luc en Cas te zien toen we aankwamen bij onze accommodatie. We waren weer herenigd met ons gezien en dat betekende het begin van het volgend avontuur!

IMG-20190721-WA0011

Het klinkt misschien allemaal wat overdreven, maar wat we in deze 16 weken hebben meegemaakt en opgebouwd hadden wij ons van tevoren nooit kunnen voorstellen en is moeilijk te omschrijven in woorden. Elke seconde van de dag waren we met elkaar, met de beste groep en personen ooit en om daar afscheid van te nemen met de gedachte dat we elkaar in een lange tijd niet meer gaan zien, is één van de moeilijkste dingen die we ooit hebben gedaan. We hebben veel meegemaakt, gedeeld en opgebouwd. Dat we nu Bushcamp en onze Bushfamily hebben verlaten voelt dus echt verschrikkelijk, want wat gaan we dat enorm missen. We zijn enorm dankbaar dat we dit mee hebben mogen maken, deze personen hebben ontmoet en zijn verrijkt met zulke goede, en belangrijke vriendschappen in de meest avontuurlijke en magische plek van de wereld. We weten daarom ook zeker dat we elkaar weer terug gaan zien en daar kijken we al enorm naar uit!

Als laatste willen we daarom alle personen van onze Bushfamily enorm bedanken: Grietjie, Solène, Lisa, Nina, Guido, JP, Méline, Majda, Madeleine, Diane, Léane, Maëlle, Maële, Kyra, Anne, Simon en Ben. Jullie hebben ervoor gezorgd dat dit avontuur was zoals het was, met enorm veel plezier en gezelligheid en een tijd om nooit te vergeten. Er zijn geen woorden sterk genoeg om te uiten hoe dankbaar we jullie zijn en hoe erg we jullie gaan missen, maar weet dat we enorm van jullie houden!

IMG-20190419-WA0007 IMG-20190702-WA0009

 

 

The last week of our awesome, best, amazing, unforgettable and most magical adventure ever!

 

Monday 15th of July – Sunday 21th of July

 

Well … there it goes, our last week of internship has started unfortunately and that means that we wanted to enjoy everything as much as possible.

From Monday till Wednesday we worked a lot on our report to make sure that we would finish it on Wednesday. We planned the rest of the week with fun activities and spent our time pretty good!

 

The Australian group was still here on Monday morning. A few students from our group, including the two of us, gave a presentation about our research. After this, the group packed their stuff and left. Monday evening we wanted to watch the sunset. With our Bushcamp group we went to a scaffold next to one of the houses of the lodge and this was perhaps one of the most beautiful sunsets we have seen here. We all sat next to each other with the appropriate, atmospheric music and looked out at the water with the bridge and the setting sun. After this we went back to our Bushcamp where Grietjie had spontaneously made a fire. The rest of the evening we sat around the fire and enjoyed the wonderful peace, relaxed atmosphere and music. It was really a great evening!

IMG-20190716-WA0011 IMG-20190716-WA0015 IMG-20190716-WA0016

Tuesday morning at breakfast we saw that Grietjie had left her bag outside. This was the perfect opportunity to do a delayed prank and therefore we filled her bag with stones. Yes, she did not expect that when she picked up the heavy bag ;). We also planned the common dinner this evening, this time by Léane, Diane, Maëlle and Maëla. They had prepared a typical French dinner that was really delicious! Lisa and Méline  made a dessert which was also really nice. The rest of the evening we played cards, werewolves and some other games. This day was again successful!

 

Wednesday morning we got up early to finish our report. At 8.30am we finally went into the field again. The last couple of weeks we didn’t really go into the field that often, so we were really looking forward to this hike, because we missed the field! Together with Grietjie, Diane, Maëla, Méline, Lisa and us, we went for a walk, passing almost every project: we had to take pictures of a civettree for Diane, took pictures of giraffes for Maëla and Méline, Lisa went looking for the baby giraffes and we put a camera in a burrow to see what it looks like form the inside for Loes’ project, and at last we removed the traps of Jule’s project. In the meantime, we picked up Nina and Léane who were in the field for their project and we all had a coffee break. It was interesting and fun to see each other’s projects together. This was our last coffee break in the field, which we will certainly miss, because it was always very nice, pleasant and fun to do, and certainly with the people with whom we always did that!

IMG_20190717_090503 coffee break

This day we also enjoyed our last sunset. We walked to the bridge where we had a beautiful view. Every sunset that we saw had something unique and was beautiful. The view that we had every time, the people with whom we shared this and the pleasant moments and conversations at every sunset makes it special!

IMG-20190717-WA0010

After this we started to prepare for our last pizza night. Grietjie took revenge on Loes: when she was in the shower, Grietjie took a bottle of cold water and threw it over Loes. Yes, we have to admit: that was a good prank! In short: this day consisted of many last moments, which we will never forget!

 

Thursday morning we left with the whole group to the local school because it was the National Mandela day. This is a day in which Mandela is commemorated and therefore the people help each other for 67 minutes or longer. This is the time in years that Nelson Mandela fought for social justice. This is why we went to the school to clean up the waste on and around the school, to plant seeds and to empty the classrooms in order to clean them. When we came back we thought it might be nice to have a picnic for lunch. We therefore prepared our food and sat down in the grass of the garden of the lodge, along the water. We had never done this before, which we did not understand ourselves, because it was really nice and relaxing.

IMG_20190718_120434 IMG-20190718-WA0025 IMG-20190718-WA0026 IMG-20190718-WA0054  IMG-20190718-WA0048 IMG-20190718-WA0052 IMG-20190718-WA0031 IMG-20190718-WA0009 IMG-20190718-WA0012

When people leave this place, we always make a farewell dinner to celebrate and spend one of the last nights together. This time it was for us ….. For this we started to prepare the dinner on time and the desserts were made, a pile of potatoes were peeled, sliced ​​and fried to make fries and the tomatoes and cheese were cut for the hamburgers. We were all cooking and meanwhile performing the craziest dances on the music. It was really nice and afterwards we could enjoy the food we had made: fries with hamburgers and pumpkin fries. For dessert we had chocolate cake and lemon meringue. After the farewell dinner we went to the logde to watch our video that we made about our time here. It was really funny: we looked back on our time with the weirdest, funniest, craziest, but most of all unforgettable activities of this great adventure with the most amazing people ever!

IMG_20190718_194756

Friday morning we joined the SABAB, the bird count, for the last time. When we came back we had a coffee break with Grietjie. We saw that Maëlle had left her shoes outside and of course we could not leave them like that: we filled the shoes with stones and branches and hang them on her roof. When Maëlle arrived, she laughed a lot and said that she would definitely take revenge. At lunch she immediately stroke back: she came to us to tell us that we should just look at our clothes that we had just washed and hang up on the clothesline, because “there was a storm in Bushcamp.” When we walked to the bush laundry place we immediately saw what she had done. Our clothes were no longer on the line, but were scattered everywhere, and we mean literally everywhere: coats, trousers, panties and bras were hanging in the trees, shrubs, on the fence and on the ladder. We must admit that this was a good prank! Because we do not just let ourselves be pranked, we grabbed her bag with laundry and threw it on the roof of Grietjie’s house. Loes had to climb the cupboard to get it off, because Maëlle couldn’t reach it herself ;).

WhatsApp Image 2019-07-25 at 16.47.24

At 2 p.m. it was time again for the weekly student meeting, again the last one for us and therefore we prepared some dutch ‘ appelflappen’. During the meeting, Maëlle told us that we should be careful when we enter our room, because there was a storm in our room as well. After the meeting we went to our room and we saw that she had filled our bed with leaves. She had in fact borrowed the key from Nina, our super sweet roomie (at least, we thought so until now), to enter our room. We grabbed the leaves from our bed, went to the bathroom where Maëlle was showering and provided a free leaf shower, very good for the skin, right Maëlle ;).

After this it was time for us to organize our things and to partly pack them. We were not looking forward to this at all, because that meant it was almost over for us, but it had to happen anyway. With Lisa with us for the moral support, we had all our stuff ready to pack it the next day.

Portia and Salome are two wonderful employees here, with whom we had a lot of fun. They are free at the weekend and that meant that today was the last day that we would see them and so we had to say goodbye. From that moment we noticed how difficult it will be when we leave this place and the people here, because our eyes were full of tears. We greatly enjoyed Portia’s guidance and assistance and Salome’s company and presence. They were both such positive, happy and pleasant people, which we will certainly miss enormously!

 

IMG-20190725-WA0011

After saying goodbye we started to get ready for the Hotsprings. We went to spend our last Friday night there. It was a really great evening and we enjoyed it. We were all sitting in the water enjoying the beautiful sky filled with stars and the roaring lions in the background! There is a lion reserve near the Hotsprings so therefore we could just hear them roar. What a great and beautiful sound is that. Grietjie said that we are very lucky, because most African people have not even heard this!

IMG-20190720-WA0002

Saturday morning we packed our stuff and we called with our mom and grandpa. Our family would leave at 11.30 on the way to South Africa, where we would meet again on Sunday. It was fun to speak them before they left. Our last breakfast was in Bushcamp on Saturday morning and therfore our Bushfamily made some pancakes and scrumbled eggs that we all ate together. After this we went to play volleyball, because we wanted to do that once more. Of course we ended this again with the combination of tennis sounds, so we laughed a lot again. Nina, Lisa and Grietjie had planned activities for the afternoon. We made another punch to get through the whole afternoon and started the games. First we all had to dress like nerds. The best outfits appeared, because everyone had done their hair, put on glasses and put on the best matching clothing. Then we started  the games. We were not allowed to walk around with an empty glass and the afternoon was successful again with a lot of fun and laughter. After the games it was time again for the braai and then we realized that it was our last evening, which was quite difficult. We ended the evening with a sleepover with Grietjie, Lisa and Nina in our room with the mattresses on the floor.

IMG-20190721-WA0073 IMG-20190721-WA0054

Sunday morning was the moment…. The day we would leave home and our family, because that is how it felt after almost four months. We got up at 5 am to pack the last things and then it was time to say goodbye to everyone in Bushcamp, our Bushfamily. Everyone got up early to say goodbye. After the tea and coffee it was time to go. We said goodbye to Méline, Majda, Diane, Léane, Maëla, Maëlle, Simon, Kyra, Anne, Tanja and Zane and we have to admit that we couldn’t keep our eyes dry. Tears rolled down our cheeks as we hugged them all one by one and knew that this was the last time we saw them in Bushcamp. Some of them we only know for a couple of weeks,, but one by one they were really AMAZING people. We quickly became good friends and knowing that we were saying goodbye to them for a long time hurts a lot. We have done many things together, seen and experienced many beautiful things which made our bound very strong. Each of them is so special in their own way and we will miss them enormously. We got into the car, drove on and waved one last time. Grietjie, Nina and Lisa went with us to share our last moment together. The rest of the ride was difficult, because we got closer to our real goodbye every second and meter that we drove further.

IMG-20190725-WA0015

We arrived in Polokwane where we had breakfast for the last time with the five of us. We enjoyed our last time together and then it was already time to leave to the bus station…. The emotional music was turned on in the car and you can guess that this is not the best thing to do. The five of us were crying in the car. We could not believe that these 16 weeks had passed by so fast and the time to say goodbye had arrived. When we arrived at the bus station we had to say goodbye to these wonderful people. After the big hugs, many tears and the nice words we said goodbye to Grietjie, Nina and Lisa, which was the hardest part of this whole last week, because we shared so many stories, gossips and passions which we had in common and what had made our bound with each of them really special. It was a very crazy idea to know that we will not see them for a long time, while in the last 16 weeks we shared every hour, every minute and every second with them.

IMG-20190721-WA0001 IMG-20190725-WA0018

After the trip we arrived at the airport in Johannesburg, where we saw our mom and dad again. It was of course nice to see them again and also to see Luc and Cas when we arrived at our accommodation. We were reunited with our family and that meant the start of the next adventure!

IMG-20190721-WA0011

It may all sound a bit exaggerated, but what we have experienced and built up in these 16 weeks we could never have imagined before we came to this place and is difficult to describe in words. Every second of the day we spent with each other, with the best group and people ever and to say goodbye while knowing that we won’t see them in a long time is one of the hardest things we’ve ever done. We have experienced, shared and built up so much. That we have now left Bushcamp and our Bushfamily feels really harsh, because we are going to miss it so much. We are very grateful that we have been able to experience this, have met all these people and have been enriched with such good and important friendships in the most adventurous and magical place of the world. We therefore know for sure that we will see each other again and we are already looking forward to it!

Therefore, we would like to thank all the people in our Bushfamily: Grietjie, Solène, Lisa, Nina, Guido, JP, Méline, Majda, Madeleine, Diane, Léane, Maëlle, Maële, Kyra, Anne, Simon and Ben. You made sure that this adventure was as it was, with a lot of fun and craziness and a time to never forget. There are no words strong enough to express how grateful we are to you and how much we are going to miss you, but know that we love you!

IMG-20190419-WA0007 IMG-20190702-WA0009

2 responses so far